Konu: İnsan Sevgisi Temalı Resim -İnsan Sevgisi İle İlgili Şiir Ve Yazı Örnekleri

İnsan Sevgisi Temalı Resim -İnsan Sevgisi İle İlgili Şiir Ve Yazı Örnekleri

İnsan taşıdığı ve yaşadığı duygularla değer kazanmaktadır. Sevmek duygusu da insana verilmiş en güzel ve anlamlı duygulardan bir tanesidir. Sevgi sadece insana mahsus bir duygudur. Bu duyguyu en mükemmel şekliyle yaşayabilen sadece insandır.

İnsana sevmek yakışıyor. İnsan sevince ve sevilince insandır.

İnsan her şeye karşı taşıdığı sevgisiyle âlemin her tarafıyla alâkadardır. Sevgisi ne kadar büyükse insan o kadar büyüktür. İnsan sevgisiyle anlam kazanıyor. İnsanı insan yapan değerlerdendir sevgi.

Sevgi kapasitesi yoğun insanlardan oluşan bir toplum hayatın yaşamaya değdiği insan olmanın lezzet verdiği insanlar arası ilişkilerin kaliteli olarak icra edildiği bir dünyanın kapılarını açacaktır.

Sevgiyi taşımak ve yaşayabilmek her insanın harcı değildir. Bu san’atı herkes güzel icrâ edemiyor. Sevmek gerçekten san’attır.

Dünyanın yaşanabilirliği sevginin insanlardaki oranıyla alakalıdır. Nitekim sevgisizler yüzünden her geçen gün dünya neşesini sevincini heyecanını kaybetmektedir. Sevgisizler dünyaya daha çok hükmettiğinde dünya ömrünü tamamlamış olacaktır. Onun için dünyadaki insanları sevenler ve sevmeyenler diye ikiye ayırmak mümkündür.

Ama tabiî neyi seviyor insan neden seviyor bu sevgi ona ne kazandırıyor asıl belirleyici olan da bu noktadır.

İnsana bu duyguyu Veren onun kullanım sınırlarını da belirlemiştir.

Sevgi taşıyanı sevimli kılar.

İnsan taşıdığı duygularla anlam kazandığı için güzel duygular taşıyan insan haliyle güzelleşeceklerdir. Sevgi taşıyanda etkisini gösterir. İnsan bedeni içinde taşıdığı duygular ile değerlendirilir. İnsanı bir duygu kabı olarak düşünürsek bu kabın içinde olanlar dışa da yansıyor. Bu kapta sevgi taşıyan seviliyor.

İnsan bedenine iskân edilen ruh ancak sevgi ile nefes alıyor.

Sevgi ruhun gıdasıdır. Bütün varlık sevildikçe anlamlıdır. İnsan böyle bir sevgi gıdasından haz duyar. Bedende yaşayan ruh sevgiyle beslenirse güzelleşir.

Sevgi ruhun da genişlemesine vesiledir. Her şeyin sevilecek tarafına yönelen ruh sevginin her şeyi kapsadığını görecektir.

Ruh sevgili ise ruhun istimal ettiği organlar da sevgili olacaklardır.

Böylece göz sevgi gözlüğüyle hayata bakacaktır. Görülen varlıklardaki güzellikleri görecektir ve gösterecektir. Sevgi kulağı işitme organına dokunan bütün seslerin sevgi melodisini hissedecek ve terennümünü böylece idrak edecektir. Sevginin hakim olduğu vicdan kendisine dokunan bütün olaylardan sevgiyi öz olarak çıkaracaktır.

İçinde sevgi taşımayan bütün davranışlar hem taşıyanı hem de taşınanı rahatsız edecektir. Sevgisiz vermek almak ilgilenmek gitmek gelmek düşünmek hissetmek dokunmak hasılı onsuz ne kadar fiil varsa ruhsuz olacaktır.

Zaten davranışın sözün etkisi davranışın kendisi kadar içinde taşıdığı sevgidedir. Sevgi davranışa nitelik kazandırmaktadır. İnsan sevgisi kadardır...
İnsan sevgisi kadardır. İnsan önce kendisini sever ve sevmeli. Sonra akrabalarını çevresini köyünü kasabasını şehrini ülkesini sever ve sevmeli. Sonra sonra daire genişler gider. Gittiği ülkeleri hayal ettiklerini bütün yeryüzünü semavatı öte alemleri sever ve sevmeli. Böylece âlemde ne varsa insan onlara sevgi besler.

İnsanlar yardımlaşma ile yaşar
İnsanlar dostluk ile yaşar
İnsanlar sevgi ile yaşar
İnsanlar insan sevgisi ile yaşar.

İnsanlar yardım yaparsa yardım alır
İnsanlar dostluk yaparsa dost olur
İnsanlar sevgi beslerse sevgi görür
İnsanlar insan sevgisi ile yaşar...

H intli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalısan bir akrep görür. Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar. Hintli tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar.
Yakınlardaki başka birisi ona onu sürekli sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler.
Ama Hintli adam söyle der:
"Sokmak akrebin doğasında vardır. Benim doğamda ise sevmek var. Neden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?"

Sevmekten vazgeçmeyin. iyiliğinizden vazgeçmeyin etrafınızdaki akrepler sizi soksalar bile...

İnsan sevmekle yücelir.

Sevgi Allah’ın uğruna insanoğlunu yarattığı bir kavramdır. Allah kendisinden bir parça olan sevgiyi insan kalbine koyarak insanı yüceltmiştir.

İnsan kainatın en şerefli en mükemmel varlığıdır. Dolayısı ile sevgiye öncelikle layık olan da insandır.

Bedenimize konuk edilen ruhumuz sevgi ile nefes almakta sevgi ile beslenerek değer kazanmaktadır. Sevgi dosttur. Dost ise içini doldurmaya gücümüzün yetmediği kadar engin bir mefhumdur.

İnsanların mutlu olmaları birbirlerini sevip saymalarına karşılıklı anlayışa birbirine yaklaşımlarına bağlıdır. İnsanların bu yaklaşımlardan doğan dayanışma ruhu ve birbirlerine destek olmaları refah ve mutluluğu kolaylaştıracaktır.

Yunus Emre sadece insanı değil bütün yaratılmışları yaratandan ötürü sevmenin gerekliliğini vurgulamıştır. Hatta bir şiirinde kalp kıran insanın namaz kılmasının değer taşımadığını ifade etmiştir.

“Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil.”
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil.

“Sevgi sabırlı ve sevecendir; Sevgi kıskanç kibirli yada gururlu değildir; Sevgi hasta yapılı; Egoist yada rahatsız edici değildir; Sevgi yanlışların hesabını tutmaz; Sevgi şeytanla mutlu değil gerçekle mutludur; Sevgi asla vazgeçmez; inancı umudu ve sabrı asla başarısızlığa düşmez. Sevgi başı ve sonu olmayan birşeydir... İnanç umut ve sevgi. İşte bu üçü önemlidir. Ama en büyükleri sevgidir.”

Sevgi cümle içerisinde kullanılan “şey” kelimesi gibidir. Tek başına bir anlamı bulunmaz ama kelime içerisinde sonsuza kadar uzanan anlamlar manzumesidir.

İnsan sevgisi karşımızdakine içten gülebilmektir. Tükenme yoluna düşmüş insan sevgisini yoluna çıkıp geri çevirebilmektir insan sevgisi. Tanıdık tanımadık her karşılaştığımıza “seni gördüm sana değer veriyorum” manası yüklenmiş bir selamı esirgememektir insan sevgisi. Her insani ihtirası yenip güzel örnek olmanın en iyi nasihat olduğunu hissettirecek bir olgunlukla davranabilme gücüdür insan sevgisi.

İnsanın doğasında var olan bu hissiyatın kullandıkça çoğaldığını anlatmaktır insan sevgisi. Yere düşene el uzatmak kılıç vurana gül verebilmektir insan sevgisi.

İlahi sevgiye mashar olmanın ilk basamağı insan sevgisi olduğunu insanlık tarihi yaşamıştır. Mecnun”a sorarlar; “sen bu kara kuru leyla’da ne gördün ki sevdin?” cevap: “siz onu bir de benim gözümle görseniz…” der. Gene bir gün alıp Leyla’yı götürürler mecnuna sorarlar: “senin Leyla diye yanıp tutuştuğun bu kız mıdır?” Mecnun uzun-uzun bakar ve der ki; “hayır benim sevdiğim Leyla bu değildir” der. İşte burada sevgi kendini aşmış ilahi aşka bürünmüştür.

Ey Fuzûlî! Sevgilinin kasdı canımızı almakmış.
Gel.. Güzel uğruna can vermeyi kendimize bir borç bilelim.

Evren döner dünya döner en önemlisi hayatımızın her anını belirleyen Ay döner ve bir dolunay olarak zirve yapar. Sevginin de en tepe yaptığı ay Ramazan ayı en yüceye ulaştığı gün de bu ayın akabindeki bayramdır. Varlığımızın bütün nüvelerine yerleştirilmiş olan bu sevgiyi hür bırakma başı boş koyverme günü bu bayramlardır.

Kırılmış olan kalpleri de yıkılmış olan gönülleri de bütün umutsuzlukları da onarıp tamir etmeye bu bayramlarda sevgiye gereken değeri vermek yetecektir. Önce buruk ve kekermsi bir tadı olsa da sonundaki lezzet doyumsuz olacaktır.
Yaradan bizi sevgi adına yaratmadı mı?

Sevgi neden yok oldu?

<b>Sevgi ancak karşılıklı güven duyularak yaşanabilecek bir duygudur. Güvenin oluşması için ise tek şart Allah’a iman eden bir insan olmaktır. Çünkü ancak Allah’tan korkan bir insan Allah’ın hoşnutluğunu arar ve kendi çıkarlarını gözetmez. Böyle bir insan Allah’ın haram kıldığı hiç bir şeyi yapmayacağından güvenilirdir. Nitekim inkar eden insanlar arasında sevginin yok olmasının nedenlerinden biri güvensizlik hissidir. Bir insan karşısındaki insana güvenemediğinde değil sevmek samimi bile olamaz. Çünkü samimi olduğunda herşeyin kendi aleyhine kullanılmasından korkar. Bu yüzden inkar edenler hayatlarını gizlilik içinde yaşarlar ve kendilerini korumak için sürekli tetikte olurlar. Elbette çok açıktır ki böyle bir birliktelikte sevgi yaşanamaz. İnkar edenler de sevgiyi yaşayamayacaklarını bildikleri içinde kendi istek ve tutkuları için yaşamayı tercih ederler. Sevginin neden yok olduğunu düşünmek ve çözüm aramak yerine kilitlenmiş çözümsüz bir sistem içinde sevgiyi hiç hissedemeden yaşarlar. Sevginin yerine tercih ettikleri duygu ise çılgınca şeytani bir hırstır. Bu hırs para kazanma tutkusu gösteriş yapma ya da itibar elde etmeye çalışma gibi çeşitli şekillerde ortaya çıkar. Fakat dünyevi nimetler Allah rızası için elde edilmedikten sonra insana zarardan başka birşey sağlayamaz. Nitekim her insanın ölümlü olduğunu ve dünyada elde ettiği herşeyin bir gün ölümle son bulacağını düşündüğümüzde bu hırsların ne kadar boş olduğu anlaşılır. Dünyada insanın yaptıklarından tek geriye kalan Allah rızası için yaptığı salih amelleridir. Kuran’da bildirilen bu gerçeğin farkında olan müminler sadece ahireti düşünerek Allah rızası için çabalarlar. Allah’a olan sevgileri sonsuza kadar olduğu içinde kalplerindeki sevgi hissi hiç tükenmez aksine çoğalarak artar. Herşeyi Allah’ın tecellisi olarak görüp sevdikleri için Allah müminlere sadece onların hissedip yaşayacağı gibi olağanüstü bir zevk verir.

İman edenler ve salih amellerde bulunanlar ise Rahman (olan Allah) onlar için bir sevgi kılacaktır.

(Meryem Suresi 96)

</b>

İnsan Sevgisi

Bu devirde artık her şey paraya döküldü
Para uğruna dostluk bağları bile söküldü

İnsanların her biri insan olmaktan sıkıldı
Kurulan sıkı dostluklar günü geldi yıkıldı.

Karşılıksız severdik bizi ondan bile ettiler
Bu milletin ruhuna ölü toprağı mı serptiler?

Ben farklıyım diyorsan göster hadi farkını!
Gel seninle bozalım bu düşmanlık çarkını!

Yusuf Aysan